Historische-artistieke routes om Viareggio te ontdekken

De wegen naar de zee worden het toneel waar de veelzijdigheid aan architectuur de toerist steeds weer nieuwe attracties biedt. De viale Margherita, officieel in 1902 geopend, vertegenwoordigd een spectaculair moment, verlevendigd door de meest zichtbare tekenen van symbolische gebouwen van de stad: hotels, badinrichtingen, café’s, restaurants en winkels.

Het panorama van de boulevard bestaat uit twee straten. Een parallelweg die aan de ene kant de zee-architectuur ziet verschijnen (Viale Regina Margherita en viale Guglielmo Marconi), en van de andere kant de hotel en residentie-architectuur (Viale Daniele Manin en viale Giosuè Carducci).

De Viale Margherita vanaf het kanaal Burlamacca doorlopend richting het Piazza Mazzini komen we onder andere gebouwen tegen zoals de bioscoop Savoia, uit 1925, het Duilio 48 emporium, één van de meest vrolijke Liberty voorbeelden uit Viareggio en, iets verderop, het Gran Caffè Margherita, symbool van de stad, verkregen uit de samenwerking van de architect Alfredo Belluomini (Viareggio 1892-Florence 1964) met de pottenbakker Galileo Chini (Florence 1873-1956), makers van de belangrijkste modernistische gebouwen van Viareggio.

Het Martini chalet, uit 1899, is het enige bewijs van houten architectuur dat oorspronkelijk het imago van de boulevard was.

Lopend door de straten is het mogelijk om bijzondere versierselen te ontdekken die veel van de gebouwen karakteriseren en van de boulevard een openluchtmuseum maken, we noemen bijvoorbeeld de villa in Viale Carducci n. 6, de villa’s Chizzolini of de villa Amor omnia vincit.

De belangrijkste toeristische badplaats van Viareggio betekend en vertegenwoordigd voor de stad nog altijd een bron van trots, gekenmerkt door de aanwezigheid van hotels, zoals het hotel Palace, Royal, Excelsior en Principe di Piemonte.


Op zoek naar de Macchia Lucchese en het Oostelijke Pijnbomenbos

Als we vervolgen vanaf de zee richting het binnenland kunnen we de opeenvolging van de vegetatie-kenmerken van het Park zien.

Van het strand naar de rand van het bos is er een opeenvolging van verschillende gebieden met de typische pionierformaties van het zand die elkaar opeenvolgen en meehelpen de kustduinen te consolideren en te behouden.

Laten we de duinen achter ons, komen we langs een eerste gebied waar een typische zone aanwezig is van het gebied achter de duinen: hier kunnen tijdens de vogeltrek enkele soorten watervogels gezien worden zoals de wintertaling of de reiger.

We komen nu uit op het eerste gedeelte van het dennenbos, gevolg van de bebossing in het verleden om het te beschermen tegen de verwoestende effecten van het zout in het gebied van het achtergelegen dennenbos. In dit gedeelte komen struiken elkaar tegen, zoals de jeneverbes en de stekelige jeneverbes, de eerste kenmerkend van de kustgebieden, die hier groeien dankzij de bijzondere klimatologische omstandigheden.

Doorlopend richting het binnenland langs de lager gelegen gebieden bevinden zich zogenaamde “lame”, die tijdens periodes van hevige regen overstromen, en oude duinen of “tomboli”, met hun pijnbomen en eikenbomen. De omgeving van de lame is bijzonder interessant vanwege de aanwezigheid van hygrophilous planten zoals de els, de haagbeuk, de witte populier en de es, waarop de griekse Periploca klimt, een oosterse zeldzame Tertiaire relict soort. ... uit "Versilia - Itinerari turistici" (Versilia Toscana Italia)