Botanische Tuin - Binnen de stadsmuren, tussen Porta Elisa en Porta S. Pietro, plaatselijk bekend als romeinse helling, begraafplaats voor de gemartelden, de interdicten en de ketters, en van de XVIe tot de XVIIIe eeuw een voetbalveld, wilde de hertogin Maria Luisa de Bourbon in 1820 een botanische tuin realiseren met de functies van een laboratorium met wetenschappelijke experimenten, in samenwerking met de Universiteit van Lucca, onder toezicht van Bernardini Orsetti.

Door de jaren heen verrijkt met zeldzame en exotische planten, die tevens een plek vonden in de parken van de adellijke villa’s, is het verrijkt met een lieflijk meertje vol inheemse fauna, waar volgens de legende de jonge en mooie Lucida Mansi de dood vond, meegesleurd door de duivel omdat ze het verbond met hem niet respecteerde.

Rijke verscheidenheid aan typische planten uit de bergen van Lucca, geneeskrachtige en eetbare planten, terwijl in het Botanisch Museum waardevolle en oude kruiden en duizenden gedroogde planten worden bewaard. Van groot belang zijn de monumentale kassen, allemaal gerestaureerd; een interessante bibliotheek bevat waardevolle teksten over plantkunde, een bevestiging van wetenschappelijke en educatieve waarde die de Botanische Tuin sinds zijn oprichting heeft. ... van “Lucca” (Apt Lucca)