Als we een vakantie in een landhuis of in een villa in Siena doorbrengen, kunnen we feestende universiteits-studenten tegenkomen.

De Universiteit is dan ook één van de belangrijkste sienese instituten, één van de “dingen die ertoe doen” zoals de geleerde en journalist Pier Francesco Listri in zijn Historische Vocabulaire van Toscane schrijft, en die “minstens een half millennium oud zijn”.

Voor het eerst geciteerd in een document uit 1240, is de Universiteit van Siena één van de oudste van Italie. Alleen die van Bologna, Parma, Modena en Reggio Emilia zijn ouder.

Sinds het tweede decennium van 1300 ging het een flinke uitbreiding tegemoet, en wist het de studenten van het bolognese atheneum aan te trekken die hadden besloten de stad met de twee torens te verlaten. In 1357 werd het eindelijk gerekend tot de universiteiten van het Heilige Romeinse Imperium.

Na verschillende moeilijke momenten te hebben overwonnen, zoals die tijdens de franse aanwezigheid in Toscane aan het begin van de negentiende eeuw en de voornemens om het te sluiten zoals een minister van het Italiaanse Rijk wilde aan het einde van dezelfde eeuw, kan de Universiteit van Siena tegenwoordig rekenen op acht faculteiten( Economie; Farmacie; Jurisprudentie; Technische Wetenschap; Letteren en Filosofie; Medicijnen en Chirurgie; Wiskundige, fysische en Natuurwetenschappen; Politieke Wetenschappen) en 20 duizend studenten uit heel Italie.

Tussen deze beroemde studenten en professoren herinneren we ons Pietro Ispano, toekomstige paus Johannes XXI, de politica en ministers van de Republiek Luigi Berlinguer en Rosy Bindi, de journalist Ernesto Galli della Loggia en de engelse historicus Paul Ginsborg.